Derde sessie van MARXISME in het VOLKSHUIS: "Het overgangsprogramma"

Een spook waart door het Aalsters Volkshuis …

Wegens de enthousiaste reacties op de eerste bijeenkomst van MARXISME in het VOLKSHUIS in september beslisten de aanwezigen om er een maandelijks vervolg aan te breien en ook anderen uit te nodigen. Je hoeft heus geen diploma filosofie op zak te hebben maar deelnemen, betekent allerminst ‘vrijblijvende of passieve consumptie’ (het  smeermiddel voor de keel buiten beschouwing gelaten) Het marxisme verder uitspitten, als kompas voor concrete actie, beschouwen we immers als een groepsgebeuren.

De hoofdthema’s voor de bijeenkomsten komen spontaan en organisch bovendrijven tijdens de discussies. Elke sessie duurt van 19u30 tot 22u (inclusief pauze) en volgt een vast stramien:  eerst een korte beschouwing over de politieke actualiteit, gevolgd door een stevige inleiding over het hoofdthema en last but not least wordt ruim de tijd genomen voor vragen en discussie. De gezonde mix van deelnemers zorgt voor een interessante interactie: niet enkel mannen (met baarden) maar ook vrouwen, vakbondsafgevaardigden, jongeren én uiteraard filosofen. De jongste deelnemer, baby Kobe, vond het alvast best te pruimen ;-)

Het verdere hoe en waarom van MARXISME in het VOLKSHUIS kan je lezen in het vorige artikel op deze blog.

Interesse?

De maandelijkse bijeenkomst staat open voor zowel beginnende als doorwinterde vakbondsmilitanten, politieke activisten van allerlei pluimage, ook-marxisten, nieuwsgierige sociaaldemocraten, situationisten en andere tisten. Fascistische roofingbranders worden echter kordaat de deur gewezen.

Tweede sessie MARXISME in het VOLKSHUIS (Houtmarkt 1 in Aalst)
vrijdag 23 oktober om 19u30
Hoofdthema: marxistische economie

info en contact: aalst [at] socialisme.be

MARXISME in het VOLKSHUIS

Terug naar de bron ter versterking van de socialistische linkerzijde door vorming, debat en praktijk.

Door de aanhoudende systeemcrisis van het kapitalisme en het agressieve neoliberalisme dient de linkerzijde zich dringend te bezinnen, niet enkel internationaal maar ook lokaal.  Op internationaal vlak zien we een actieve zoektocht naar echte linkse ideeën die consequent breken met de besparingslogica. In Groot-Brittannië heeft de kandidatuur van Jeremy Corbyn voor het voorzitterschap van Labour heel wat stof doen opwaaien. Corbyn liet grote zalen vollopen met zijn antibesparingsverhaal waarmee hij niet enkel gedesillusioneerde partijveteranen aantrok maar ook een hele nieuwe laag van jongeren. In de VS zien we een vergelijkbare ontwikkeling bij de campagne van Bernie Sanders (de zelfverklaarde socialist uit Vermont) voor presidentskandidaat van de Democraten.

De linkse socialisten komen op internationaal vlak actief tussen in dit proces, niet in het minst in Griekenland, in Ierland (met campagnes van burgerlijke ongehoorzaamheid) en zélfs in Seattle (VS) met deelname aan het stadsbestuur. In onze eigen “bruine Denderstreek” waar nationalistisch (extreem)rechts het sterkst staat in Vlaanderen kunnen we niet op onze lauweren blijven rusten. We beseffen dit maar al te goed en vinden het hoog tijd om terug te grijpen naar de fundamenten van de moderne socialistische arbeidersbeweging: het wetenschappelijk socialisme of het marxisme.

Marxisme: nooit van gehoord?

Er wordt veel uit de nek gekletst als het woord marxisme valt. In het beste geval volgt er dan een pijnlijke stilte of hoongelach. Dit laatste horen we regelmatig uit academische hoek of andere zelfverklaarde opiniemakers die ooit een boek gelezen hebben van één of meerdere auteurs die zelf ooit eens een boek OVER Marx ter hand genomen hebben. Er bestaan heel wat adjectieven en dooddoeners om marxisten stante pede te diskwalificeren: dogmatisch, autoritair, historisch-deterministisch, roepen van uit de zijlijn, enkel oog voor het economische, humorloos …  Het marxisme heeft echter niets met dit alles te maken maar sleept inderdaad spijtig genoeg de loodzware erfenis van vervormingen en verdraaiingen mee van zowel het stalinisme als de sociaaldemocratie.

”A new hope?”

De nieuwlinkse politieke formaties zoals Syriza en Podemos golden tot voor kort als het lichtend pad voor de  (verwarde) linkerzijde. De limieten van dergelijke politieke formaties zijn echter pijnlijk duidelijk geworden door de knieval van de Griekse premier Tsipras voor de Trojka.

Niet enkel een discussieclub …

Daarom nemen we het initiatief tot het organiseren van avonden van “Marxisme in het Volkshuis” in Aalst. Hierbij willen we ons echter niet beperken tot vrijblijvende vormings- en discussieclub maar willen we ook stappen vooruit zetten in de concrete praktijk. Wat dat betreft, laten we de praxis liever op een natuurlijke, organische manier ontwikkelen.

Interesse? Contacteer ons via aalst [at] socialisme.be

Mei-avond tuinfeestje van de linkse socialisten op 30 april

Met LSP op stap in de Denderstreek tijdens de provinciale stakingsdag

Met militanten en sympathisanten van LSP hebben we verschillende vliegende piketten gevormd om de acties in de Denderstreek te versterken. We bezochten o.a. het piket aan het station van Dendermonde, Industriezone 3 te Erembodegem (dat volledig geblokkeerd werd) een piket aan den Tragel, VPK Oudegem, ...

We verdeelden pamfletten en lieten de stakers kiezen tussen 24 verschillende "Ik staak-tettenplekkers", een Aalsterse carnavaltraditie die de linkse socialisten zich eigen gemaakt hebben sinds de acties van de Noig Verontruste Aalstenaars. De betreffende tettenplekkers zie je op de foto's onder én in een close-up van een reportage van TV OOST (op 00:58)

Aan de derde industriezone in Erembodegem namen we vanaf 5 uur 's ochtends enkele uren actief deel aan de blokkade tot de ochtendspits voorbij was. Er meldden zich weinig werkwilligen aan, truckchauffeurs werd  op een vriendelijke manier gevraagd rechtsomkeer te maken. Zelf hebben we maar 1 uiterst agressieve reactie gezien van een mevrouw die begon te schreeuwen: "En wat met het recht op arbeid?" Ons antwoord was kort: "Vraag dit aan een werkloze!" De mevrouw had geen andere keuze dan rechtsomkeer te maken. Nadien zou aan de andere kant van de industriezone zich een incident voordoen omstreeks 11 uur: een chauffeur reed zonder afremmen door het piket (zie ook artikel Nieuwsblad)

In de namiddag verzamelden voornamelijk BBTK-militanten in het Volkshuis in Aalst voor een gezellige babbel. Onze krant "De Linkse Socialist" ging hier vlot van de hand. Ondertussen deed een andere ploeg zijn toer in Dendermonde (VPK en Hoogveld) en werden ze versterkt  door een  LSP-kameraad die 's ochtends met militanten van ACV Voeding en Diensten actief was in de industriezone van Temse en de blokkade van de industriezone in Lokeren aan de Waaslandlaan. Op 15 december zijn we terug paraat!

Link naar Reportage TV OOST met op 00:58 de beruchte tettenplekkers ;-)

Industriezone Erembodegem Zuid III

Tech Data industriezone Noord Aalst

VPK Oudegem

De beruchte tettenplekkers, ondertussen het handelsmerk van de linkse socialisten in de Denderstreek

Verzet tegen besparingen in het ASZ

foto: HLN.BE REGIO

Op donderdag 25 september vernamen we via de pers dat het gemeenschappelijk vakbondsfront van het ASZ een stakingsaanzegging indient voor onbepaalde duur, wat te verwachten was. De tijdelijke wapenstilstand tot eind september (het 'resultaat' van de 24 urenstaking op 8 september) heeft kennelijk weinig zoden aan de dijk gebracht. Onder het artikel dat zal gepubliceerd worden in het septembernummer van het Uilenbulletijn, het maandblad van 't Uilekot.

Op maandag 8 september was het terug prijs in het ASZ, het ziekenhuis met campussen in Aalst, Geraardsbergen en Wetteren. Een rijk bemande én bevrouwde  stakerspost (tussen de 70 en 100 op het hoogtepunt) illustreerde alvast het succes van de 24-urenstaking. Het operatiekwartier was dicht, het magazijn ging voor de eerste keer in de actiegeschienis van het ziekenhuis  plat, op de dienst neurologie kwam buiten het diensthoofd amper 1 verpleegkundige opdagen enz. Het personeel van het ASZ en hun vakbonden hebben al een rijke traditie opgebouwd wat betreft acties en stakingen sinds 2008. In de ziekenhuissector is het allesbehalve evident om een succesvolle staking te organiseren maar het was dan ook geen kattenpis waar de werknemers tegen in verzet komen.  Om het plaatje te kunnen begrijpen moeten we echter even een korte kroniek van acties in het verleden schetsen.

In november 2008 had een eerste staking van drie dagen plaats tegen het verbreken van de belofte van de directie i.v.m. de vaste benoemingen. Meer dan 300 personeelsleden waren geslaagd voor een examen dat uitzicht gaf op zo een benoeming. In 2007 beloofde de directie dit uit te voeren maar uiteindelijk besliste ze om over te gaan tot het benoemen van in de veertig uitverkorenen (familie en entourage van politici en hogere kaders) waaronder minder dan de helft verpleegkundigen. De manier waarop er door de toenmalige burgemeester en politie, werd omgegaan met het stakingsrecht was allesbehalve: personeelsleden werden ‘s ochtends vroeg door een politiecombi opgehaald (zonder bevel van de gouverneur!) en aan het ziekenhuis afgezet. Soms gebeurde dit op een brute wijze. In Wetteren plukte de politie doodleuk personeelsleden uit het stakingspiket om ze te dwingen aan het werk te gaan.

Op 5 maart 2009 begon een vervolgstaking die duurde tot 17 maart (meteen een stakingsrecord voor de sector) Men staakte tegen het afvoeren van de vaste benoeming, voor het stoppen van de sluipende privatisering en een oplossing voor de grote werkdruk. Deze staking ging ook gepaard met intimidaties van de directie tegenover individuele werknemers: “Uw C4 ligt al klaar …”

In maart en april 2009 volgden nog acties aan de Aalsterse gemeenteraad tegen de hardnekkige onwil van de directie om te onderhandelen. Niettemin werd de vaste benoeming uiteindelijk geschrapt en als troostprijs kwam er een tweede pensioen­pijler voor de contractuelen.

Op 21 juni 2011 legde een deel van het personeel opnieuw kort het werk neer. Steen des aanstoots was een extra premie van 9000 euro die de directieleden zichzelf wilden toekennen. De bonus werd door de directie verdedigd met het argument dat ze minder verdienenden dan hun collega’s in privéziekenhuizen. In totaal ging het over een bedrag van 63 000 euro voor 7 directieleden. Op dinsdag 19 juli 2011 volgde nog een prikactie …

Anno 2014 wil men de tweede pensioenpijler voor de contractuelen terugschroeven tot 2% en de werknemers drie halve dagen vakantie (“dienstvrijstelling”) afpakken terwijl in het recente verleden er ook al verlofdagen voor de bijl gingen. Bij die pensioenpijler geldt tot nu toe de regel dat het percentage naargelang de anciënniteit (in schijven van 5 jaar) kan oplopen tot 6,5%. En uiteraard waren er ook de onopgeloste grieven uit 2008: de werkdruk en de onderbezetting op de diensten.

Op de stakerspost op die bewuste maandag waren ook vakbondsafgevaardigden van andere bedrijven en delegaties van consequent linkse partijen aanwezig uit solidariteit. Journalisten herkenden sommigen meteen van de acties van de Noig Verontruste Aalstenaars. Want er is wel degelijk een verband … Het ASZ wordt al sinds mensenheugenis bestuurd door de voormalige sp.a-clan (nu gekend als de rechtse afsplitsing “SD&P”) die samen met N-VA en CD&V het stadsbestuur vormt.  Terwijl het moto van de stad Aalst klinkt als ‘Nec spe, nec metu’ (noch door hoop, noch door vrees) geldt in het ASZ eerder: Eerst oompje en dan oompjes kinderen …  ’s Ochtends vroeg kwam burgemeester D’Haese (N-VA) in het bijzijn van de voorzitster van het ASZ, Daisy Van Gheit (SD&P) én politie onder het oog van de camera’s zijn macht demonstreren. Hij meende te moeten vertellen dat de vakbonden gelogen hadden over het feit dat er geen overleg geweest is over de besparingen. Volgens hem waren er al niet minder dan 6 gesprekken geweest tussen directie en vakbonden. Het borstgeklop van de burgemeester werd door typisch Aalsters sarcasme beantwoord :“Het is niet omdat ik 6 gesprekken gehad heb met mijn vrouw, dat ze ook geluisterd heeft …” Wat later zou hij nog dreigen om het rampenplan af te kondigen waardoor hij personeelsleden zou kunnen laten opeisen door politie. De vakbonden hadden nochtans ruim op voorhand aan de directie gevraagd om een minimumbezetting te organiseren maar kennelijk was dit minder aantrekkelijk dan op “werkbezoek” gaan in Milaan …

Het uiteindelijke resultaat van de staking is een tijdelijke wapenstilstand tot 30 september ‘om de onderhandelingen alle kansen te geven.’ De directie blijft echter vasthouden aan het bedrag dat moet bespaard worden bij het personeel: 580.000 euro per jaar. Dat er niet veel vertrouwen is tussen directie en personeel is op zijn best zacht uitgedrukt. Ter illustratie een citaat uit het pamflet van het gemeenschappelijk vakbondsfront dat door de stakers aan patiënten en bezoekers werd uitgedeeld: “ Beste directie, wij zijn niet anders gewoon dan dat u ons bedriegt. In ruil voor statutarisering werd het sociaal conflict van 2009 opgelost en werd de tweede pensioenpijler in de vorm van een groepsverzekering ingevoerd in het ASZ. Resultaat: sociale vrede. Ondertussen hebt U enkel statutarisering doorgevoerd voor uzelf en geniet U van extra legale voordelen. U zorgt blijkbaar goed voor uzelf, beste directie. Ook in de huidige context doet U niks anders dan verdeeldheid zaaien tussen contractuele en statutaire tewerkstelling en haalt U oude koeien uit de gracht […] Ondertussen zorgt u er tevens voor dat diverse diensten onderbemand zijn. En toch zorgen de personeelsleden van ASZ Aalst voor een aanzienlijke meerwaarde in uw cijfers en in uw winst.” Men vergat er nog aan toe te voegen dat de directie de eigen boekhouding niet kan lezen. Half juni liet men via de pers weten dat het ASZ in 2013 een verlies geboekt had van 2.953.282 euro. Een week later werd deze kwakkel rechtgezet: het verlies betrof 185.000 euro …

We moeten wel vermelden dat het ASZ een zogenaamd ”gemengd” ziekenhuis is: een deel is publiek en hangt af van het OCMW en een ander deel is privé (MSSZ: de VZW van de dokters) De sluipende privatisering en commercialisering in de gezondheidszorg heeft het ASZ niet overgeslagen. Het privé-gedeelte, waar dokters zich als het ware de keizer van China wanen, biedt ondertussen al werk aan enkele honderden personeelsleden. Wie er zich wil van vergewissen dat de dokters door deze constructie er niet armer op geworden zijn, moet maar eens een blik gaan werpen op de doktersparking: Porsche, Maserati … De opzet van dergelijke constructies is overal hetzelfde in de ziekenhuissector, onafhankelijk of het over publiek of privé gaat: het privatiseren van de winsten (die vervolgens in enkele individuen hun zakken verdwijnen) en het afwentelen van de kosten op de gemeenschap.

Wordt vervolgd ...

Blokkade Delhaize in Aalst

Zaterdag 14 juni bleven er 14 winkels van Delhaize toe, één ervan was deze in Aalst aan de Parklaan. Vanaf 6 uur ‘s ochtends werd de winkel geblokkeerd door een 50tal militanten, zowel van LBC-ACV als van BBTK-ABVV. Militanten van LBC namen voornamelijk de voorkant van de winkel voor hun rekening en BBTK de achterkant met de parking. Voor de blokkade kwamen er naast de traditionele barricades met winkelkarretjes en houten paletten ook betonblokken aan te pas.

Er was ook een sterke delegatie van werknemers uit Dendermonde waar de winkel definitief dicht moet volgens de plannen van de directie. De dag ervoor stonden ze nog piket aan hun eigen winkel. Verder waren er ook nog “Delhaiziens” present uit de winkels van Denderleeuw, Ronse en Oudenaarde. De berichtgeving van VTM stapelde de clichés nog maar eens op met de zogenaamde “pintjes en carnavalmuziek zoals ze in Aalst gewoon zijn.” En naar goede gewoonte had men enkel aandacht voor de “juiste reacties” van klanten. De vele positieve en solidaire reacties werden voor de verandering nog eens verzwegen. Ligt VTM soms onder contract bij de N-VA? De linkse socialisten zijn alvast solidair in woord en daad met de werknemers van Delhaize.

3 eerste foto's door Johan Dumortier, laatste foto door PVDA regio Dendermonde

Link naar de allesbehalve objectieve VTM-reportage

Voor meer verslagen, foto's en artikels verwijzen we graag naar de facebookpagina "Solidariteit met het personeel van Delhaize - Solidarité avec Delhaize", een initiatief van LSP